Wetteren

Zilver voor Roger!

Jaja sportvrienden…ik heb er op mentaal vlak een moeilijke week opzitten. Heimwee naar de wedstrijd in Gérardmer, weet je wel. De sfeer ginds, de geur van de prachtige natuur,… wat een contrast met die tristige betonblokken in Brussel. Al doet het ook wel deugd als één van onze nieuwe Belgen “Allez Eddy (Merckx)”naar je roept. Met Gérardmer nog steeds in het achterhoofd ging het vandaag naar Wetteren, waar het Belgisch Kampioenschap Sprintduatlon plaatsvond.

Archiefpic Gérardmer 2009

Vijf km lopen, 22km fietsen en finaal nog eens 2,5km lopen. Zij die mij kennen, weten dat dit in principe niets voor mij is. Té kort en té explosief. Ik ben er echter van overtuigd dat ik in die wedstrijden echter het meeste kan bijleren. De start was op zijn minst gezegd verschroeiend: amai, ik had daar effe op dat ik een 800m aan het lopen was. Toegegeven, het parcours leende zich ook tot sneller-dan-een-haas-lopen. Op 2 knikjes uitgezonderd bestond het eerste loopgedeelte uit 4 korte vlakke rondjes van iets meer dan 1km. Het duurde echter 2 ronden vooraleer ik mij echt in mijn sas begon te voelen. Met het oog op het fietsen zat ik helaas alleen… . Als 6e dook ik de wissel in en kwam ik er ook uit. Voor mij reed een 5-tal man, het was dan ook meteen duidelijk dat ik daar naar toe moest. Dat lukte ook en wat volgde was 22km “gaze geven”. Ondanks het feit dat er wat sleepers aanwezig waren, draaide het al bij al nog goed rond. Na 4 ronden fietsen gaf het computerken een gemiddelde van bijna 41km/u aan. Met een kleine achterstand op mijn medegezellen – bij de laatste van een aantal versnellingen in de groep diende ik te passen - dook ik opnieuw de wissel in. Deze verliep niet zo vlot door o.a. de traditionele schoenenwissel. Hoewel het laatste lopen slechts 2,5km omvatte, konden we nog 2 plekjes opschuiven om als 5e de finishlijn te overschrijden. Als 4e in de categorie H24 miste ik zo net de bronzen plak. Dit werd echter ruimschoots goedgemaakt door de zilveren medaille van ons vader bij de H60. Roger diende zijn meerdere te herkennen in clubgenoot Marcel Peysmans die vooral in het fietsen het verschil maakte. Beide “oude krijgers” zorgden zo alweer voor eremetaal voor DTTA. Proficiat mannen!

DETAILS TIMO:

• 5km RUN in 16’00″ (6e)
• 22km fietsen (+ 2 x wissel) in 34’56″ (12e)
• 2,5km RUN in 09’05″ (4e)
• TOTAAL: 1u00’01″ (5e, 4e categorie H24)

Gedetailleerde uitslag vind je hier.

Volgende week zondag sluit ik het seizoen af in Tilburg. Ook ons vader zal daar van de partij zijn (breng deze keer maar de gouden bol GOUDA mee:-) .

Gerardmer

Gouden tips

Hey hopla hoi,

Al weer een tijdje geleden hé. Toegegeven, de ontgoocheling opgeraapt in Halle heeft er een tijdje ingehangen, ook al bood de halve marathon in het tropische Oetingen enige vorm van troost (zie uitslagen/kalender 2009). Zaterdag stond dan de eerste halve triathlon uit mijn leven op het programma. Je zou dan ook niet meteen denken dat dit de ideale aangelegenheid op revanche was… .

Een donker watergordijn had zich meester gemaakt over Gerardmer, toen 2 Pajotse boerkes (zonder paraplu)  aan de boorden van het plaatselijke meer neerstreken. Niets deed vermoeden dat er hier een dag later een grote wedstrijd zou plaatsvinden. Het fietsenpark lag er akelig stil bij en van die 1000 deelnemers was ook zo goed als geen enkel spoor te bekennen. Versteven van de kou gaven we verstek voor de pasta-party en zochten vroegtijdig onze overnachtingsplek (zo’n 40km verderop)op. Tussen 2 regenbuien door gooide ik nog even de beentjes los in het gezelschap van mijnen broeder, alvorens als laatste avondmaal nog een visken naar binnen te spelen.

Zaterdagochtend werd het een vroegertje richting Gerardmer (om 06u15 uit de veren), waar de kille sfeer had plaatsgemaakt voor een gezellige drukte. Onder het goedkeurend oog van ex-renner en huidig triatleet Jean-Patrick Nazon werd om 09u30 eindelijk het startsignaal gegeven. De temperatuur van het water (20°C) lag gelukkig een stuk hoger dan de gevoelstemperatuur in open lucht. In tegenstelling tot Alpe d’Huez ging het zwemmen al een stuk beter: minder paniekaanvallen en constant mijn ritme kunnen aanhouden. Het was de eerste keer dat ik 1,9km in open water zwom, maar dat verliep al bij al goed.

Eénmaal uit het water was het snel mijn zak met fietspullen nemen en aanschuiven om mij om te kleden in de daartoe voorziene tent. Ik had het zo warm dat ik de fout maakte mijn trui met lange mouwen en mouwstukken in mijn zak te laten zitten. Het gevolg liet zich al snel voelen… . De eerste kilometers fietsen verliepen wat chaotisch. Kortelings na de finisch werden we meteen een smal baantje omhoog gestuurd. De hele breedte van de weg was bezaaid met atleten, waardoor inhalen maar moeizaam verliep. Na deze eerste klim kon ik eindelijk mijn eigen gang gaan. Op het heuvelachtige parcours voelde ik mij duidelijk in mijn sas, hoewel ik het af en toe ferm koud had in de stukken afdaling. Hoe verder de kilometers vorderden, hoe meer atleten we echter konden bijhalen. Desondanks dacht ik constant aan de gouden tips van mijn broer: “op tijd eten en drinken” en “als je aan het zwemmen bent, moet je denken dat je nog moet fietsen. Ben je aan het fietsen, denk er dan aan dat je nog moet lopen.” Ik voelde mij echt in mijn nopjes op de fiets en ik had dan ook meer dan spijt dat ik na 93km reeds moest stoppen.

Bij de wissel was er nog tijd voor een kort klapken (“ik peis da we goe bezig zijn”) met mijn broer die kort na mij de wissel binnenkwam. Het laatste onderdeel, de halve marathon, verliep nog behoorlijk moeizaam. In tegenstelling tot de halve marathon in Oetingen, moest ik het nu zonder de assistentie van een ervaren man als Johnny doen. De eerste ronde verliep moeizaam, de 2e kwam ik er door en de laatste van 7km en een chic was gewoon op de tanden bijten. Uiteindelijk bereikte ik na een goede 5 uur en 7 minuten de aankomst. Groot was de verbazing toen ik eerst vernam dat ik 39e was en wat later zelfs 29e (zonder de teams). Bovendien moch ik als 2e in de categorie -24 zelfs het podium op. Van een geluksdag gesproken. De knappe 38e stek van mijnen broeder maakte het familiefeest helemaal compleet. Ons vader had aan de aankomst inmiddels de vorm van een gieter met een smile erop aangenomen (de fiere gieter, weet je wel). Spijtig genoeg werd ik net niet 1e in mijn categorie, anders mochten we in 2010 in Florida aan de waterpijp gaan lurken tijdens de Wildflower Triathlon, ook wel het woodstock van de triathlon genoemd. Peace man! Feel free!

DETAILS TIMO:

• 1,9 km SWIM in 36’52 (563e)
• Wissel: 3’22″ (136e)
• 93km BIKE in 2u58’06″ (24e)
• Wissel: 1’54″ “87e)
• 21,1km RUN in 1u26’23″ (17e)
• TOTAAL: 5u06’38″ (29e, 2e categorie S1)

Een volledige, gedetailleerde uitslag kan je hier terugvinden.

Mijn eerste 1/2 triathlon is dus een echte meevaller geworden. In de toekomst ga ik dit zeker nog doen. Naar Gerardmer ga ik zeker terug: één van de beste organisaties ooit, leuke ambiance en prachtig parcours. Zondag neem ik deel aan de sprintduatlon van Wetteren en de week daarna hoop ik nog 1 keer dit jaar op goede benen in Tilburg. Doei!

Halle

De vloek van Halle!

Jaja, beste sportvrienden, ik ben niet bijgelovig, maar  na vrijdagavond begin ik het wel stilaan te worden. Wat de wedstrijd van het seizoen moest worden, eindigde met een anti-climax van formaat.

Eén ronde op een leegloper in 2006, lek en bijbehorende opgave in 2007 en 2008. Ik en Halle, nee, daar wringt duidelijk iets. Op papier is deze sfeervolle wedstrijd niets voor uw webmaster: de 2 loopgedeeltes zijn met respectievelijk 3,8 en 2km iets té kort en té explosief voor mij. Daartussen liggen wel zo’n 32 veraderlijke kilometers fietsen. Het zijn juist laatstgenoemde die mij ieder jaar doen terugkeren naar de stad van Witse. Aangezien deze wedstrijd eveneens doorging als clubkampioenschap duatlon van DTTA én het een wedstrijd in eigen streek was, startte ik in editie 2009 toch met de intentie om alle kastanje’s uit het vuur te halen.

Onder het goedkeurend oog van local Bert Roesems vertrokken we iets over zeven met zo’n 230 atleten. Zoals elk jaar ging het in de eerste run verschrikkelijk hard. Ik verdraag die explosieve starten niet zo goed, waardoor ik meteen diep in het rood diende te gaan. Na een behoorlijke wissel kon ik als 15e aan het fietsen beginnen. Aangezien er mocht gestayerd worden, was het belangrijk om snel in een goed groepje te vallen. Na een intense tussenspurt had ik boven op Sint-Rochus eindelijk het wiel van Nico Gruloos te pakken. Dit is het goede groepje dacht ik, maar het viel echter compleet stil. Enkel uw webmaster wou op kop rijden. Toch bleef ik vooraan zitten, héél belangrijk op een bochtig parcours als dat van Halle. Onze groep werd alsmaar groter en groter, maar toen kwam ene Jan Soetens naar voren gestormd. Zonder omkijken begon de veldrijder van het Revor-Cyclingteam aan de kop te sleuren. De snelheid ging meteen over de 40km/u. “Als ik met deze man nog maar een rondeken kan meegaan, zit ik goed”, dacht ik. “Soetie” ging zo hard dat ik niet in staat was om op het vlakke over te nemen. Enkel op de stukken bergop kon ik mijn goede intentie tot aflossen eens laten zien. De rest liet zich gewoon meeslepen. Ons groepje werd beetje bij beetje uitgedund, maar dat belette niet dat er af en toe een aanval kwam. Deze werden telkens snel in de kiem gesmoord. Groot was mijn verbazing toen we in de 3e ronde plots de koplopers Brazy en Pauwels opraapten. “Oeps,ik zit hier vooraan, mijn gedacht”….volhouden, was het enigste wat nog door mijn hoofd spookte. Het ging bovendien nog redelijk goed:op één van de heuveltjes was ik nog in staat om een aanval van achteruit te pareren. Helaas voor mij trok Soetens meteen fors door waardoor ik even diende te passen. Eén man ging mee. Dit leek de goede ontsnapping te zijn…ik pepte mezelf nog eens op en sprong mee met de Fransman Brazy. Lang zou onze samenwerkende vennootschap echter niet duren. Plots sprong de ketting van links naar rechts en blokkeerden mijn trappers. Bijna ging ik over de kop… . Ik wist meteen hoe laat het was: mijn achterwiel was weer losgekomen. Weer, inderdaad. Ik had het vorige week ook al voorgehad op training en dacht toen dat ik mijn wiel gewoon niet goed had vastgezet.  Voor de zekerheid trok ik donderdagavond toch nog eens naar de fietsenmaker die zei dat alles in orde was… . Niet dus, het was duidelijk dat er iets scheelde met de klem van mijn achterwiel waardoor ik uit de wedstrijd moest stappen. Het vleugje hoop op een goede prestatie, maakte plaats voor diepe ontgoocheling. Vooraf was het niet zo gepland, maar er zat in Halle een goede notering in. Alweer pech in Halle, nee, dit was de laatste keer dat ik ginds deelnam. Blijkbaar mag ik daar de aankomststreep niet halen… .

Gisteren ging ik dan verhaal halen bij de fietsenmaker en blijkt dat het rubberen tussenstuk (ook wel de caouchou genoemd) volledig afgesleten was. Een nieuwe, frisse wielklem zou nu de oplossing moeten zijn. Ik hoop het althans. Ik ben toch hartstikke blij dat ik vrijdag en de week ervoor niet gevallen ben. Dat zou nog veel erger geweest zijn dan een zoveelste opgave in Halle.

Op een parcours dat niet het zijne is, deed onze Joeri het meer dan voortreffelijk. De Joe werd 19e (zie ook zijn blog). Onze Vader liet zich alweer opmerken door als 3e 60+’r te eindigen. In feite is er maar enen in de familie die écht prijzen pakt… .

Cya!

Geel

Hey,

Met een portie revanchegevoelens op zak (lees vorig artikel), trokken we gisterennamiddag naar Geel voor de Powerman Vlaanderen. Deze wedstrijd, bestaande uit 10km lopen, 60km fietsen en nog eens 10km lopen, kon rekenen op een niet overdreven groot, maar kwalitief bijzonder sterk deelnemersveld. De aanwezigheid van Belgisch, Europees en Wereldkampioen Vansteelant, de Denen Nielsen en Bystrup (respectievelijk 3e en 6e op het EK 2009), Spong (winnaar Powerman Germany) en nog een resem toppers (Retzlaff, Boulogne, Harnisch, Brazy, VDSmissen, Nieuwkerk,…) maakten er ginds in de Kempen een veredeld EK van. Vooraf maakte uw webmaster zich vooral zorgen om de toestand van de loopconditie, want de motor loopt de laatste tijd ietsje stroever. Daarnaast rekenende ik, na Alpe d’Huez, op een goede fietsconditie. Echter allemaal praat vooraf, tijd voor de actie… .

Bron: LTF Powerman Geel

Zelden maakte ik zo een snelle start mee als in Geel. Onder leiding van veldloper Pieter Rijnders werd alles meteen in stukken en brokken geslagen op de snelle omloop. Na 2km serieus wat pompwerk, kreeg ik eindelijk het juiste ritme te pakken. Dit in het gezelschap van Nico Huybrechts. Als 16e bereikte ik de wisselzone en met een goed gevoel in de benen sprong ik op het fietsken.

Power, dat is hetgene wat telt op een vlakke, bochtige omloop als in Geel. Laat nu daar het schoentje wringen bij uw webmaster. De analyse is simpel: Vanuit de achtergrond kwamen ze mij voorbijgevlogen en ik was niet in staat om te volgen. Een gebrek aan kracht in de benen. Ik heb daar gisteren serieus mijn ogen opengetrokken. Veel plaatsen gingen verloren, maar het kopken lieten we niet hangen. Als 28e (na wat diskwalificaties wegens stayeren) kon ik het finale looponderdeel beginnen. Dat verliep, ondanks het logische verval, nog vrij goed. Uiteindelijk werd de 21e plaats (7e Belg) mijn stek. Dit in een tijd van 2u51’53″ en daar was ik best wel tevreden mee. Ik heb al beter gelopen dit seizoen, maar de conditie is zeker niet slecht. In het fietsen hoop ik de komende jaren nog vooruitgang te boeken.

UITSLAG:

1. 1. Le Duey A. (FRA) in 2u38’03″
2. 2. Barruncho L. (POR) in 2u38’24″
3. 3. Vansteelant J. (BEL) in 2u39’05″
4. 4. Nielsen A. (DEN) in 2u40’13″
5. 5. Bystrup S. (DEN) in 2u40’39″
6. 6. VDSmisen A. (NED) in 2u40’50″
7. 7. Prungraber K. (AUT) in 2u41’57″
8. 8. Duchêne D. (FRA) in 2u42’02″
9. 9. Boulogne J. (FRA) in 2u 42’24″
10. 10. Retzlaff S. (GER) in 2u43’22″
11. 21. Van Houtem T. (BEL) in 2u51’23″
12. 25. Meysmans J.(BEL) in 2u 53’29″
13. 96. Peysmans M. (BEL) in 3u40’06″

Volledige uitslag: HIER.

 

 

DETAILS TIMO:

• 10,2km RUN: 35’04″ (16e)
• 60 km BIKE: 1u37’31″ (40e)
• 10km RUN: 38’48″ (17e)
• TOTAAL: 2u51’23″ (21e)

 

Het zat er wat aan te komen, maar ik heb gisteren ook afscheid moeten nemen van mijn gedeelde 2e plaats in het BeNeLux Non-Drafting duatlon circuit. Na Geel vertoef ik (denk ik althans) op plaats 6. Gezien de kwaliteit van de mannen achter mij, zal het eind September in Tilburg nog alle hens aan dek worden om in de top-10 te blijven. Het zou een leuke afsluiter van mijn eerste échte duatlon-seizoen zijn.

TUSSENSTAND BENELUX- CIRCUIT*:

1. Neyrinck J. (BEL) 47ptn.

2. Vansteelant J. (BEL) 65 ptn.

3.  Boulogne J. (FRA) 73 ptn.

4. VDSmissen A. (NED) 76ptn.

5. Nieuwkerk W. (NED) 79 ptn.

6. TIMO (BEL) 83ptn.

7. De Cort W. (BEL) 85 ptn.

8. Retzlaff S. (GER) 93 ptn.

9. Nielsen A. (DEN) 95 ptn.

10. Bystrup S. (DEN) 101ptn.

(*): Officieel niet bevestigd!

Via de duatlon van Halle (21/08) gaat het nu naar het volgende doel: de 1/2 triathlon in Gérardmer (05/09). Eerste keer dat ik aan zo’n lange wedstrijd zal meedoen en bijgevolg is de boodschap dan ook eenvoudig (op papier althans): finishen.

Groe(n)ten!

Alpe d’Huez

Gemengde gevoelens…

Donderdag 30 Juli 2009…de afgelopen 300 dagen spookte deze datum meerdere malen per dag door mijn hoofd. Hoewel het nog maar de 4e triathlon uit mijn leven was, moest deze van Alpe d’Huez het hoogtepunt van 2009 worden. Op papier leek de opdracht simpel: 1,2km zwemmen, 30km fietsen en finaal 7km lopen. Donderdag 30 Juli, eindelijk was het zo ver… .

Van Canada tot Japan, met zo’n 20 verschillende nationaliteiten vormde het deelnemersveld een bond allegaartje. Iets voor 14u was het sein om met zijn allen te gaan pootje baden in het Lac du Verney (gelukkig 18°c warm voor de gelegenheid). Het pootje baden zou echter flink tegenvallen…: Op aanraden van mijnen broeder zette ik mij langs de buitenkant van de bonte meute, dit om “à l’aise mayonaise” te kunnen zwemmen, maar spijtig genoeg had het merendeel van de deelnemers deze kant gekozen. Het logische gevolg was een paniekaanval bij uw webmaster, die nog wat moet wennen aan dit soort situaties.  Om het met de woorden van Alain Van Dam te zeggen: “Ik ben k’ik geblokkeerd hé Franky”. Ademnood verplichtte mij om de eerste 100m met de kop boven water te zwemmen. Nadien kreeg ik gelukkig het goede ritme te pakken, maar fun was het nog steeds niet. Langs alle kanten kreeg ik klappen: (stink)voet in het gezicht, klop in de buik,… . Gelukkig was na 22min. 53sec. de hel over. Dit was goed voor een 389e zwemtijd. Zwemmen blijft mijn zwak punt, maar ten opzichte van die 25m crawl die ik begin Januari kon zwemmen, is er duidelijk al vooruitgang zichtbaar. Tijd om te fietsen!

Op 3 puistjes uitgezonderd, waren de eerste 15km hoofdzakelijk vlak. Het was dan ook tegen de 40km/u geblazen. In Frankrijk worden parcoursen blijkbaar niet verkeersvrij gemaakt en dat zorgde van tijd tot tijd tot gevaarlijke situaties. Hoewel stayeren verboden was, werd het flink wat toegepast. Dit zorgde onvermijdelijk voor valpartijen. Het scheelde maar een 2-tal seconden of uw webmaster zou na 2 ziekenhuizen in Kortrijk ook dat van Grenoble bezocht hebben. Achter mij tikten 5 à 6 mannen immers elkaar aan wat resulteerde in een halve kader die de lucht in vloog, gevolgd door de eigenaar in kwestie en nog wat karbon dat links en rechts de gracht in vloog. Met de schrik op het lijf kon ik wat later eindelijk aan Alpe d’Huez beginnen… .

Klimmen, het is en blijft een specialiteit op zich. Eindelijk begrijp ik waarom Cadel (Evans) nooit aanvalt, ge moet het op de moment zelf nog kunnen ook. Bocht 21,20,19,… . Langzaam was het aftellen tot die magische 1. De ademhaling diep, het hoofd naar beneden, in mijn helm ontstonden overal waterfonteintjes die zich zoetjes aan een weg naar beneden zochten… . Met de gedachte dat iedereen aan het afzien was, pepte uw webmaster zichzelf voortdurend op. Langzaam aan maakten we plaatsen goed, al was het al duidelijk dat dit zeker geen superdag zou worden. Op een paar kilometer van de top begon de maag echter flink te protesteren. Niet van de gratis ontvangen kloppen tijdens het zwemmen, maar door het té veel drinken van een bepaalde sportdrank. Een banaal iets op het eerste gezicht, maar ze hielpen wel het finale looponderdeel naar de vaantjes. Uw webmaster kwam nog maar krampachtig vooruit en moest zijn sterkste wapen op zak laten zitten. Waar ik gehoopt had op nog vele plaatsen winst, moest ik mij tevreden stellen met het winnen van enkele stekjes. Als 86e op 749 finishers bereikte ik uiteindelijk de aankomst. Ontgoocheling overheerste, vooral omdat het lopen niet goed ging. Aan de andere kant weet ik dat ik beter kan en het was dan ook nog maar mijn 4e triathlon… . Revanche volgend jaar? Wie weet op de lange afstand misschien

DETAILS:

• Zwemmen: 1,2km in 22’53″ (389e, 24e categorie S1))
• Wissel: 1’44″
• Fietsen: 30km in 1u24’54″ (67e, 9e categorie S1)
• Wissel: 1’02″
• Lopen: 7km in 32’47″ (55e, 7e categorie S1)
• TOTAAL: 2u23’20″ (86e, 11e categorie S1)

De volledige uitslagen zijn HIER beschikbaar.

Speciale dank aan Miss Briefing, Padre en Madre en the Joe om te supporteren! Blij dat jullie in mijn  team zitten! Felicitaties ook aan mijnen broeder, wat een wedstrijd!